Your browser does not support JavaScript!

Αρχική    Charles Taylor : κριτική και ανασυγκρότηση της νεωτερικότητας  

Αποτελέσματα - Λεπτομέρειες

Προσθήκη στο καλάθι
[Προσθήκη στο καλάθι]
Κωδικός Πόρου 000385018
Τίτλος Charles Taylor : κριτική και ανασυγκρότηση της νεωτερικότητας
Άλλος τίτλος Charles Taylor
Συγγραφέας Ζάρρας, Ιωάννης Α
Σύμβουλος διατριβής Β. Ρωμανός
Μέλος κριτικής επιτροπής Α. Λαβράνου
Μέλος κριτικής επιτροπής Β. Αράπογλου
Περίληψη Η εργασία αυτή πραγματεύεται την σκέψη του Charles Taylor πάνω στη νεωτερικότητα, τις τρεις δυσανεξίες που εντοπίζει σε αυτή και την συνακόλουθη θεωρία του που αποτελεί συνάμα και μία πρόταση ώστε να τις ξεπεράσουμε. Πιο συγκεκριμένα, ο ατομισμός στις εγωκεντρικότερες μορφές του (πρώτη δυσανεξία), ωθεί τα νεωτερικά υποκείμενα στο να απολέσουν έναν ορίζοντα σημαντικών ζητημάτων που τους υπερβαίνουν και να περιχαρακωθούν στον εαυτό τους. Ο εν λόγω ατομισμός τροφοδοτείται από έναν ηθικό υποκειμενισμό και ένα σχετικισμό, που πραγματώνονται στις μέρες μας σε αυτό που ο Taylor αποκαλεί «κουλτούρα της πληρότητας του εαυτού». Αν και ο Taylor υποστηρίζει ότι αυτή η κουλτούρα στηρίζεται σε σημαντικά συγκροτητικά νεωτερικά ιδεώδη όπως αυτά της αυτοκαθοριζόμενης ελευθερίας και της αυθεντικότητας, έχει την άποψη ότι αυτά υποσκάπτηκαν συστηματικά και εκφυλίστηκαν στις πιο εγωκεντρικές τους μορφές. ΠαράNηλα με τον ατομισμό, η ηγεμονία του εργαλειακού λόγου (δεύτερη δυσανεξία) απειλεί να χειραγωγήσει κάθε πτυχή της ζωής μας. ΕPράφοντας τον εργαλειακό λόγο σε ένα μοντέλο που μας αναπαριστά ως κυρίαρχους πάνω στη φύση, αποτύχαμε από τον να τον θέσουμε στην στράτευση μιας γεινικότερης «πρακτικής της καλοσύνης». Η εργαλειακότητα για τον Taylor άNωστε άντλησε από ηθικά ιδεώδη που οφείλουμε να μην λησμονήσουμε, όπως της αποδεσμευμένης ορθολογικότητας τουDescartes και της«επιβεβαίωσης του κοινού βίου», της καθημερινής δηλαδή οικογενειακής και παραγωγικής ζωής. ΑNά ο εργαλεικός λόγος φαίνεται να προσφέρει και μία οπτική της κοινωνίας ως ενός «σιδερένιου κλουβιού» με τις τεράστιες γραφειοκρατικές δομές των σύγχρονων δυτικών βιομηχανικών κρατών. Τόσο οι εγωκεντρικότερες μορφές του ατομισμού όσο και η επελαύνουσα ηγεμονία του εργαλειακού λόγου έχουν ως συνέπεια μία τρίτη δυσανεξία: την απειλή στέρησης της πολιτκής μας ελευθερίας. Υπάρχει εδώ σύμφωνα με τον Taylor ο κίνδυνος να μας καταστήσουν α-πολιτικά όντα. Το αίσθημα ότι διαμορφώνουμε όλοι μαζί ως πολίτες από κοινού τη μοίρα μας φαίνεται να εξασθενεί όταν τα υποκείμενα περιχαρακώνονται στον εαυτό τους και την ιδιωτικότητά τους, ενώ παράNηλα νιώθουν ανήμποροι μπροστά σε μία κοινωνία που διέπεται από τον εργαλειακό λόγο. Ο Taylor προσπαθεί να ξεπεράσει τις δυσανεξίες της νεωτερικότητας μέσω της φιλοσοφικής του ανθρωπολογίας και προτείνει να στοχαστούμε το ανθρώπινο πράττειν ως κατά βάση ηθικό. Μας παροτρύνει να κοιτάξουμε στη σχέση εαυτού και αγαθού, να εστιάσουμε στην εικόνα ενός υποκειμένου που αυτοερμηνεύεται και που η διαλογική του φύση αποτελεί μείζον συγκροτητικό χαρακτηριστικό της ταυτότητάς του. Μέσω αυτών θα μπορέσουμε να έχουμε μια καλύτερη και πιο αποδοτική αντίληψη σχετικά με το τί εστί ένας πλήρης ανθρώπινος δρων, και που αν την συνδέσουμε με τις δυσανεξίες που βιώνουμε, αυτές θα πάψουν να θεωρούνται ως τέτοιες.
Φυσική περιγραφή 44 σ. ; 30 εκ.
Γλώσσα Ελληνικά
Θέμα Authenticity
Good
Malaises
Modernity
Orizon of significance
Self
Αγαθό
Αυθεντικότητα
Δυσανεξίες
Εαυτός
Νεωτερικότητα
Σημασιακός ορίζοντας
Ημερομηνία έκδοσης 2013
Συλλογή   Σχολή/Τμήμα--Σχολή Κοινωνικών Επιστημών--Τμήμα Κοινωνιολογίας--Μεταπτυχιακές εργασίες ειδίκευσης
  Τύπος Εργασίας--Μεταπτυχιακές εργασίες ειδίκευσης
Εμφανίσεις 153

Ψηφιακά τεκμήρια
No preview available

Προβολή Εγγράφου
Εμφανίσεις : 96