Your browser does not support JavaScript!

Αρχική    Επίδραση των πτητικών αναισθητικών στις μηχανικές ιδιότητες των πνευμόνων  

Αποτελέσματα - Λεπτομέρειες

Προσθήκη στο καλάθι
[Προσθήκη στο καλάθι]
Κωδικός Πόρου 000366303
Τίτλος Επίδραση των πτητικών αναισθητικών στις μηχανικές ιδιότητες των πνευμόνων
Άλλος τίτλος Effect of volatile anesthetics on the mechanical properties of the lungs
Συγγραφέας Νύκταρη, Βασιλεία
Σύμβουλος διατριβής Ασκητοπούλου, Ελένη
Μέλος κριτικής επιτροπής Γεωργόπουλος, Δημήτριος
Περίληψη Στην κλινική πράξη η εμφάνιση βρογχόσπασμου που σχετίζεται με την αναισθησία είναι σπάνια. Η διαδικασία της λαρυγγοσκόπησης και της ενδοτραχειακής διασωλήνωσης σχετίζεται με τη διέγερση μηχανο‐υποδοχέων στη μύτη, το λάρυγγα και τους αεραγωγούς με αποτέλεσμα την πρόκληση αντανακλαστικού βρογχόσπασμου και παραγωγής βλέννης, που μπορούν να αυξήσουν τις αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος μέχρι 40%.1‐7 Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα πτητικά αναισθητικά μπορούν να μειώσουν τις πνευμονικές αντιστάσεις και την ελαστικότητα του αναπνευστικού συστήματος μέσω διαφόρων μηχανισμών: (1) προκαλώντας άμεση χάλαση των λείων μυϊκών ινών των αεραγωγών, (2) μέσω της αναστολής της απελευθέρωσης χημικών διαβιβαστών και της καταστολής νευρικών οδών και (3) μέσω της ενίσχυσης του β‐αδρενεργικού τόνου.17‐18,52 Οι βρογχοδιασταλτικές ιδιότητες των πτητικών αναισθητικών αλοθανίου, ισοφλουρανίου και σεβοφλουρανίου έχουν αποδειχθεί τόσο σε μελέτες σε πειραματόζωα όσο και σε κλινικές μελέτες. Η πλειοψηφία των μελετών σε πειραματόζωα αναφέρει ότι οι ανωτέρω πτητικοί αναισθητικοί παράγοντες προκαλούν χάλαση των λείων μυϊκών ινών των βρόγχων σε συνθήκες βρογχόσπασμου.32,34‐35,43‐45,49‐50,63,105‐106 Οι κλινικές μελέτες επίσης καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι και τα τρία ανωτέρω πτητικά αναισθητικά σε κλινικά χρησιμοποιούμενες συγκεντρώσεις προκαλούν μείωση των αντιστάσεων του αναπνευστικού συστήματος.14,20‐21,33,107‐114 Τα ευρήματα των μελετών για την επίδραση του δεσφλουρανίου στις αναπνευστικές αντιστάσεις είναι αντικρουόμενα. Μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει την ικανότητα του δεσφλουρανίου να προκαλεί βρογχοδιαστολή, τόσο στο εγγύς όσο και στο απώτερο βρογχικό δέντρο, και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με το αλοθάνιο, που θεωρείται ο πτητικός παράγοντας αναφοράς για την πρόκληση βρογχοδιαστολής.32,35 Αντίθετα, οι κλινικές μελέτες απέτυχαν να καταδείξουν με σαφήνεια την ύπαρξη βρογχοδιασταλτικής δράσης του δεσφλουρανίου.21,25,33 Πρόσθετα, τα αποτελέσματα αυτών των μελετών, που διερεύνησαν την επίδραση του δεσφλουρανίου στις μηχανικές 88 ΠΕΡΙΛΗΨΗ ιδιότητες του αναπνευστικού συστήματος είναι αντικρουόμενα, δείχνοντας, κυρίως, μια τάση επιδείνωσης του βρογχόσπασμου.21,25 Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής ήταν να διερευνήσει την επίδραση του δεσφλουρανίου στις εισπνευστικές αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος (συνολική αντίσταση = Rrs, ελάχιστη αντίσταση = Rmin και τη διαφορά τους = DRrs), όταν χορηγείται σε διαφορετικές συγκεντρώσεις MAC. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες, μια πειραματική και μια κλινική. Η πειραματική μελέτη είχε στόχο να συγκρίνει την επίδραση διαφορετικών συγκεντρώσεων ισοφλουρανίου, σεβοφλουρανίου και δεσφλουρανίου στις πνευμονικές αντιστάσεις σε συνθήκες εργαστηριακού μοντέλου πνεύμονα με προκαθορισμένη αντίσταση. Διερευνήθηκαν δύο υποθέσεις: (α) «Οι πτητικοί αναισθητικοί παράγοντες με υψηλή πυκνότητα, που αυξάνουν την πυκνότητα του εισπνεόμενου μίγματος, μπορούν να προκαλέσουν αύξηση των πνευμονικών αντιστάσεων σε σύγκριση με αναισθητικά με χαμηλή πυκνότητα»; (β) «Η επίδραση αυτή επιτείνεται όσο υψηλότερες είναι οι συγκεντρώσεις των πτητικών αναισθητικών με υψηλή πυκνότητα;» Τα αποτελέσματα της πειραματικής μελέτης έδειξαν ότι η προσθήκη πτητικών αναισθητικών σε μίγματα αερίων αυξάνουν την πυκνότητα του μίγματος εισπνεόμενων αερίων, προκαλώντας σημαντική αύξηση στις αναπνευστικές αντιστάσεις. Αυτό το φαινόμενο είναι περισσότερο εκσεσημασμένο με τους λιγότερο ισχυρούς αναισθητικούς παράγοντες, που κατά συνέπεια χορηγούνται σε υψηλές συγκεντρώσεις, όπως το δεσφλουράνιο. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, οι μελέτες που διερευνούν την επίδραση των πτητικών αναισθητικών στις αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι ένα μέρος της επίδρασης αυτής οφείλεται στη μεταβολή της πυκνότητας του μίγματος των εισπνεόμενων αερίων και όχι αποκλειστικά στην επίδραση του ίδιου του αναπνευστικού παράγοντα. Η κλινική μελέτη είχε δύο στόχους: (α) «να διερευνήσει την επίδραση του δεσφλουρανίου στις αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος σε ενήλικες ασθενείς με υγιείς πνεύμονες, που υποβάλλονταν υπό γενική αναισθησία σε προγραμματισμένες ΠΤΗΤΙΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ & ΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ 89 επεμβάσεις στα περιφερικά άκρα ή την περιοχή του τραχήλου», και (β) «να συγκρίνει την επίδραση του δεσφλουρανίου στις αναπνευστικές αντιστάσεις με τις αντίστοιχες επιδράσεις του ισοφλουρανίου και του σεβοφλουρανίου με αποδεδειγμένες βρογχοδιασταλτικές ιδιότητες.» Τα αποτελέσματα της κλινικής μελέτης έδειξαν για πρώτη φορά ότι κανένας από τους τρεις πτητικούς αναισθητικούς παράγοντες, που χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη κλινική πρακτική, σε συγκεντρώσεις 1.0 MAC και για χρονική περίοδο 30 λεπτών δεν φαίνεται να υπερτερούσε των άλλων ως προς την επίδρασή τους στις αναπνευστικές αντιστάσεις (η διακύμανση της μεταβολής της Rrs από τις τιμές ελέγχου κυμαινόταν από ‐ 3% για το ισοφλουράνιο μέχρι +7% για το δεσφλουράνιο). Αντίθετα, το δεσφλουράνιο σε συγκεντρώσεις 1.5 MAC προκάλεσε σημαντική αύξηση των αντιστάσεων του αναπνευστικού συστήματος (μεταβολές μέχρι +25.7% για την Rrs και μέχρι 31% για την Rmin από τις τιμές ελέγχου), σε αντιδιαστολή με ισοδύναμες συγκεντρώσεις των άλλων δύο αναισθητικών, που δεν προκάλεσαν σημαντική μεταβολή από τις τιμές ελέγχου (μέχρι +7.5% για την Rrs για το σεβοφλουράνιο και ‐7.5% για το ισοφλουράνιο). Από την άλλη πλευρά, οι μεταβολές της DRrs έδειξαν ότι το δεσφλουράνιο σε 1.5 MAC μπορεί να σχετίζεται με βελτίωση της ανομοιογένειας των χρονικών σταθερών του πνεύμονα. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν η χορήγηση δεσφλουρανίου σε υψηλότερες συγκεντρώσεις και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα θα βελτιώσει τις ελαστικές ιδιότητες των ιστικών στοιχείων του αναπνευστικού συστήματος και την ανομοιογένεια του πνευμονικού παρεγχύματος. Για να διερευνηθεί, όμως, αυτό το ερώτημα απαιτούνται περαιτέρω μελέτες. Πρόσθετα, χρειάζεται να διευκρινιστεί και εάν το βάθος της αναισθησίας, αυτό κάθε αυτό, ανεξάρτητα από τον πτητικό ή ενδοφλέβιο αναισθητικό παράγοντα που χρησιμοποιείται για την εισαγωγή στην αναισθησία, επηρεάζει τις αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος. Συνοψίζοντας, τα αποτελέσματα των δύο αυτών μελετών τονίζουν την προσεκτική χορήγηση γενικής αναισθησίας με δεσφλουράνιο σε ορισμένες κατηγορίες ασθενών. Σε ασθενείς με υπεραντιδραστικούς αεραγωγούς στους οποίους το δεσφλουράνιο θα έχει αρνητική επίδραση στις αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος. Σε ασθενείς με στένωση των αεραγωγών στους οποίους η αύξηση της πυκνότητας του μίγματος των 90 ΠΕΡΙΛΗΨΗ εισπνεομένων αερίων από την προσθήκη υψηλών συγκεντρώσεων δεσφλουρανίου μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες αναπνευστικές αντιστάσεις σε περιοχές στροβιλώδους ροής. Πρόσθετα, η χρήση του δεσφλουρανίου θα πρέπει να είναι προσεκτική και σε ασθενείς που διατηρούν αυτόματη αναπνοή κατά τη γενική αναισθησία με απλή προσωπίδα ή λαρυγγική μάσκα, οπότε το δεσφλουράνιο μπορεί να αυξήσει το έργο της αναπνοής καθώς η γλωττίδα λειτουργεί ως «μοντέλο απλού στομίου».
Φυσική περιγραφή 120 σ : πιν. ; 30 εκ.
Γλώσσα Ελληνικά
Θέμα Pharmacology
Respiratory resistace
Volatile anesthetics
Αντιστάσεις αναπνευστικού συστήματος
Πτητικά αναισθητικά
Φαρμακολογία
Ημερομηνία έκδοσης 2010-03-23
Συλλογή   Σχολή/Τμήμα--Σχολή Επιστημών Υγείας--Τμήμα Ιατρικής--Διδακτορικές διατριβές
  Τύπος Εργασίας--Διδακτορικές διατριβές
Εμφανίσεις 31

Ψηφιακά τεκμήρια
No preview available

Προβολή Εγγράφου
Εμφανίσεις : 1