Your browser does not support JavaScript!

Αρχική    Μελέτη των νευροπροστατευτικών ιδιοτήτων των ενδοκανναβινοειδών σε αμφιβληστροειδής στο μοντέλο της διεγερτοτοξικότητας  

Αποτελέσματα - Λεπτομέρειες

Προσθήκη στο καλάθι
[Προσθήκη στο καλάθι]
Τίτλος Μελέτη των νευροπροστατευτικών ιδιοτήτων των ενδοκανναβινοειδών σε αμφιβληστροειδής στο μοντέλο της διεγερτοτοξικότητας
Συγγραφέας Παπαδογκωνάκη, Σοφία
Σύμβουλος διατριβής Θερμού, Κυριακή
Κατερινόπουλος, Χαράλαμπος
Περίληψη Η όραση θεωρείται η πιο βασική από τις αισθήσεις του ανθρώπινου σώματος. Ταυτόχρονα η γνώση της λειτουργίας του οπτικού συστήματος προσφέρει πληροφορίες που συμβάλλουν στην κατανόηση των λειτουργιών του εγκεφάλου, καθώς η εξερεύνηση απλούστερων και πιο προσιτών τμημάτων του εγκεφάλου, όπως το οπτικό σύστημα, αποτελεί μία ευκολότερη προσέγγιση αυτού39. Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας, που καταλαμβάνει το οπίσθιο μέρος του οφθαλμού είναι υπεύθυνος κυρίως για τη μεταφορά της οπτικής πληροφορίας στον εγκέφαλο. Ο ανθρώπινος οφθαλμός προσβάλλεται συχνά από διάφορες ασθένειες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη λειτουργία της όρασης και σε κάποιες περιπτώσεις είναι ικανές να οδηγήσουν σε τύφλωση. Τέτοιες ασθένειες που σχετίζονται με την δυσλειτουργία του αμφιβληστροειδούς είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (diabetic retinopathy), το γλαύκωμα (glaucoma) και η γεροντική εκφύλιση της ωχράς (age-related macular degeneration)3. Οι ασθένειες αυτές χαρακτηρίζονται από νεοαγγείωση αλλά και από νευροεκφύλιση60. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί πολλές τεχνικές που στοχεύουν στην νευροπροστασία του αμφιβληστροειδούς, αλλά δεν είναι αρκετά δραστικές και επιπλέον εμφανίζουν ανεπιθύμητες ενέργειες2. Οι δύο περισσότερο εφαρμοζόμενες θεραπείες για την αντιμετώπιση των παραπάνω ασθενειών είναι η φωτοπηξία με laser και η χορήγηση anti-VEGF παραγόντων ενδοβολβικά που αναστέλλουν την δράση του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (Vascular Endothelial Growth Factor - VEGF)61. Το βασικό μειονέκτημα των παραπάνω θεραπειών είναι ότι ουσιαστικά δεν επιτυγχάνουν την θεραπεία της ασθένειας, αλλά σταθεροποιούν την κατάσταση της και δύνανται να δημιουργήσουν παρενέργειες, όπως για παράδειγμα η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς61. Επιπλέον, οι θεραπείες αυτές στοχεύουν μόνο στη νεοαγγείωση και καταλήγουν σε μερική αποκατάσταση της όρασης2. Επομένως, είναι εμφανές ότι υπάρχει ανάγκη εύρεσης νέων δραστικότερων θεραπειών που δεν θα δημιουργούν ανεπιθύμητες ενέργειες και ανάπτυξης νέων φαρμακευτικών παραγόντων που θα μπορούν να χορηγηθούν με πιο εύκολο τρόπο στον ασθενή. Οι παραπάνω θεραπείες για να επιτύχουν την πλήρη και ομαλή λειτουργία της όρασης πρέπει να στοχεύουν και στην εκφύλιση εκτός από την νεοαγγείωση.
Γλώσσα Ελληνικά
Ημερομηνία έκδοσης 2014-11-21
Συλλογή   Σχολή/Τμήμα--Σχολή Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών--Τμήμα Χημείας--Πτυχιακές εργασίες
  Τύπος Εργασίας--Πτυχιακές εργασίες
Εμφανίσεις 94

Ψηφιακά τεκμήρια
No preview available

Προβολή Εγγράφου
Εμφανίσεις : 19