Your browser does not support JavaScript!

Αρχική    Πολυκεντρική μελέτη επιτήρησης των νοσοκομειακών λοιμώξεων στις μονάδες εντατικής θεραπείας στην Ελλάδα.Παραγωγή σταθμισμένων δεικτών και εκτίμηση αυτών καθώς και των παραγόντων κινδύνου  

Αποτελέσματα - Λεπτομέρειες

Προσθήκη στο καλάθι
[Προσθήκη στο καλάθι]
Κωδικός Πόρου 000375336
Τίτλος Πολυκεντρική μελέτη επιτήρησης των νοσοκομειακών λοιμώξεων στις μονάδες εντατικής θεραπείας στην Ελλάδα.Παραγωγή σταθμισμένων δεικτών και εκτίμηση αυτών καθώς και των παραγόντων κινδύνου
Άλλος τίτλος Multicenter surveillance study of nosocomial infections in intensivecare units in Greece.Estimation of device associated infection rates as well as risk factors
Συγγραφέας Δήμα, Σοφία
Σύμβουλος διατριβής Γκίκας, Αχιλλέας
Μέλος κριτικής επιτροπής Τσελέντης, Ιωάννης
Γεωργόπουλος, Δημήτριος
Σαμώνης, Γεώργιος
Γαλανάκης, Εμμανουήλ
Γιαννακοπούλου, Χριστίνα
Κοφτερίδης, Διαμαντής
Τσελέντης, Ιωάννης
Περίληψη Η επιτήρηση των λοιμώξεων στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) αποτελεί απαραίτητο συστατικό σε κάθε οργανωμένο πρόγραμμα πρόληψης και ελέγχου των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Οι ΜΕΘ αποτελούν περιοχές υψηλού κινδύνου για νοσοκομειακή λοίμωξη. Οι ασθενείς που νοσηλεύονται σε αυτές είναι βαρύτερα πάσχοντες και για τη θεραπεία τους απαιτούνται περισσότεροι χειρισμοί, ιατρικές παρεμβάσεις και επιθετική αντιμετώπιση και συνεπώς έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν λοιμώξεις. Πάνω από το ένα τρίτο των νοσοκομειακών λοιμώξεων εκδηλώνονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας, με ποσοστό που κυμαίνεται από 15 μέχρι 40% των ασθενών που εισάγονται σε αυτές, ανάλογα με το είδος της μονάδας. Οι λοιμώξεις που παρουσιάζονται με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι οι βακτηριαιμίες, οι πνευμονίες και οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και στην πλειοψηφία τους σχετίζονται με τη χρήση παρεμβατικών συσκευών (κεντρικών φλεβικών καθετήρων, αναπνευστήρων και καθετήρων ουροδόχου κύστης αντίστοιχα). Για τη μελέτη της επιδημιολογίας των λοιμώξεων στις ΜΕΘ εφαρμόζονται παγκοσμίως διαχρονικές προοπτικές μελέτες επίπτωσης με παραγωγή σταθμισμένων δεικτών ως προς τη χρήση των παρεμβατικών συσκευών που αναφέρθηκαν. Στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες είναι καθιερωμένη η επιτήρηση των νοσοκομειακών λοιμώξεων σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο με κοινά πρωτοκόλλα, ορισμούς και μεθοδολογία, ώστε να είναι δυνατή η πραγματοποίηση συγκρίσεων ανάμεσα σε διαφορετικά νοσοκομεία αλλά και για τα ίδια νοσοκομεία σε διαφορετικές χρονικές στιγμές (benchmarking). Για τις χώρες αυτές οι νοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν δείκτες ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκαν δύο προοπτικές πολυκεντρικές επιδημιολογικές μελέτες επίπτωσης των νοσοκομειακών λοιμώξεων σε αντιπροσωπευτικό δείγμα Μονάδων Εντατικής Θεραπείας από την Ελλάδα, με το συντονισμό του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου. Μελέτη 1. Επίπτωση των νοσοκομειακών λοιμώξεων στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας στην Ελλάδα Στόχος: Η εκτίμηση της επίπτωσης των νοσοκομειακών λοιμώξεων στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας του ελληνικού χώρου, καθώς και άλλων επιδημιολογικών δεικτών και η σύγκριση με τα διαθέσιμα στοιχεία από τη διεθνή βιβλιογραφία. Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας οκτώ δημόσιων νοσοκομείων, τέσσερα από τα οποία είναι πανεπιστημιακά, από όλη την Ελλάδα. Για την επιτήρηση χρησιμοποιήθηκαν τα πρωτόκολλα του National Nosocomial Infection Surveillance (NNIS) των Η.Π.Α. Όλοι οι ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στις ΜΕΘ έλαβαν μέρος στη μελέτη, με προοπτική επιτήρηση μέχρι την έξοδό τους. Για την τεκμηρίωση των νοσοκομειακών λοιμώξεων χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του Centers for Disease Control των Η.Π.Α. Για κάθε ασθενή που παρουσίασε νοσοκομειακή λοίμωξη, συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία, ο δείκτης APACHE II (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation) κατά την είσοδο του ασθενούς, το είδος της λοίμωξης και η ημερομηνία εκδήλωσης της λοίμωξης, η παρουσία ή όχι μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής, κεντρικού φλεβικού καθετήρα και καθετήρα ουροδόχου κύστης, οι μικροοργανισμοί που απομονώθηκαν από καλλιέργειες και η έκβαση της νοσηλείας. Σε διαφορετικό έντυπο καταγράφονταν καθημερινά από το προσωπικό της κάθε Μονάδας ο αριθμός των νέων εισαγωγών, το σύνολο των ασθενών καθώς και ο αριθμός των ασθενών με κεντρικό φλεβικό καθετήρα, μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, καθετήρα ουροδόχου κύστης και λήψη αντιμικροβιακών. Τα δεδομένα αυτά αποτέλεσαν τους παρονομαστές ως προς τους οποίους εκφράστηκε η συχνότητα των λοιμώξεων. Η επιτήρηση διήρκησε κατά μέσο όρο έξι συνεχόμενους μήνες σε κάθε ΜΕΘ. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της περιόδου επιτήρησης συνολικά εισήχθησαν 1.739 ασθενείς στις ΜΕΘ που συμμετείχαν στη μελέτη. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 10,1 ημέρες. Οι δείκτες χρήσης παρεμβατικών συσκευών ήταν 0,95 για τους κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες, 0,81 για τους αναπνευστήρες και 0,98 για τους καθετήρες ουροδόχου κύστης. Ο δείκτης χορήγησης αντιμικροβιακών ήταν 0,88. Η αδρή θνητότητα ήταν 21,3%. Συνολικά ανιχνεύθηκαν 501 νοσοκομειακές λοιμώξεις σε 320 (18,4%) ασθενείς κατά τη διάρκεια παραμονής τους στις ΜΕΘ με πυκνότητα επίπτωσης 28,5 επεισόδια λοίμωξης ανά 1.000 ασθενο-ημέρες. Τρία είδη λοιμώξεων αντιπροσώπευσαν το 87,6% του συνόλου των λοιμώξεων που ανιχνεύθηκαν. Συχνότερες ήταν οι βακτηριαιμίες (40,3%), ακολουθούμενες από τις νοσοκομειακές πνευμονίες (35,3%) και τις ουρολοιμώξεις (12,0%). Το σύνολο των λοιμώξεων για τις θέσεις αυτές σχετιζόταν με τη χρήση παρεμβατικών συσκευών. Οι σταθμισμένοι ως προς την παρουσία παρεμβατικών συσκευών δείκτες επίπτωσης παρουσίαζαν διακυμάνσεις ανάμεσα στις ΜΕΘ: 7,5 έως 23,1 πρωτοπαθείς βακτηριαιμίες ανά 1.000 ημέρες κεντρικού φλεβικού καθετήρα, από 3,0 έως 36,9 πνευμονίες ανά 1.000 ημέρες μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής και από 0,5 έως 7,7 λοιμώξεις ουροποιητικού ανά 1.000 ημέρες παρουσίας καθετήρα ουροδόχου κύστης. Οι αρνητικοί κατά Gram μικροοργανισμοί ήταν επικρατέστεροι των θετικών ( 60,4% και 39,6% αντίστοιχα), εύρημα σταθερό για όλες τις κατηγορίες λοιμώξεων. Πιο συγκεκριμένα οι κοαγκουλάση-αρνητικοί σταφυλόκοκκοι και το Acinetobacter spp απομονώθηκαν στις μισές περίπου περιπτώσεις πρωτοπαθούς βακτηριαιμίας. Το Acinetobacter spp αποτέλεσε το συχνότερο μικροοργανισμό που απομονώθηκε σε περιπτώσεις πνευμονίας σχετιζόμενης με αναπνευστήρα. Για τις λοιμώξεις ουροποιητικού τα συχνότερα Gram αρνητικά ήταν τα Pseudomonas spp και Klebsiella spp, ενώ τα Enterococcus spp και Streptococcus spp αποτέλεσαν τους συνηθέστερους θετικούς κατά Gram μικροοργανισμούς. Συμπεράσματα: Οι δείκτες επίπτωσης λοιμώξεων στις ΜΕΘ της χώρας είναι σημαντικά υψηλότεροι από αυτούς που δημοσιεύονται από μελέτες στη Δυτική Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Επίσης υψηλοί ήταν και οι δείκτες χρήσης παρεμβατικών συσκευών. Μελέτη 2. Επιτήρηση της πνευμονίας που σχετίζεται με τη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής σε πέντε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Επίπτωση, διερεύνηση παραγόντων κινδύνου, μικροβιολογία και επίδραση στην έκβαση των ασθενών. Στόχος: Η δημιουργία πρωτοκόλλου επιτήρησης με βάση τον ασθενή (patient-based), στοχευμένου στην πνευμονία που σχετίζεται με τη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής (VAP) για τη διερεύνηση της μικροβιολογικής αιτιολογίας της λοίμωξης, της αντοχής των παθογόνων στα αντιμικροβιακά, των παραγόντων κινδύνου και της έκβασης της νοσηλείας. Μέθοδος: Κατά τη μελέτη αυτή έγινε προοπτική επιτήρηση για 6 τουλάχιστον μήνες όλων των ασθενών που εισήχθησαν σε πέντε ΜΕΘ και παρέμειναν υπό μηχανική υποστήριξη της αναπνοής για περισσότερο από 48 ώρες. Για την τεκμηρίωση της πνευμονίας του αναπνευστήρα χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του Centers for Disease Control των Η.Π.Α. Για κάθε ασθενή που εισήχθη στη μελέτη καταγράφηκαν δημογραφικά στοιχεία, οι ημερομηνίες έναρξης και διακοπής της μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής, η βαθμολογία της κλίμακας APACHE II, η παρουσία ή όχι μερικών προκαθορισμένων παραγόντων κίνδυνου για ανάπτυξη νοσοκομειακής πνευμονίας, η έκβαση της νοσηλείας και, για τους ασθενείς στους οποίους τεκμηριώθηκε λοίμωξη συλλέχθηκαν επιπρόσθετα μικροβιολογικά δεδομένα. Τα δεδομένα καταχωρήθηκαν σε ενιαία ηλεκτρονική βάση δεδομένων. Αποτελέσματα: Στη μελέτη έλαβαν μέρος τριακόσιοι ογδόντα οκτώ ασθενείς, με 7.154 ασθενο-ημέρες παραμονής στη ΜΕΘ. Ο δείκτης χρήσης μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής ανάμεσα στις Μονάδες κυμάνθηκε από 0,69 έως 0,95. Κατά τη διάρκεια της επιτήρησης 33% των ασθενών που συμπεριλήφθησαν στη μελέτη ανέπτυξαν πνευμονία σχετιζόμενη με τη χρήση αναπνευστήρα. Συνολικά καταγράφηκαν 138 επεισόδια λοίμωξης. Η πυκνότητα επίπτωσης για το πρώτο επεισόδιο λοίμωξης, για το σύνολο των Μονάδων ήταν 17,9 επεισόδια ανά 1.000 ασθενο-ημέρες και 27,4 επεισόδια ανά 1.000 ασθενο-ημέρες σε κίνδυνο. Η σταθμισμένη επίπτωση ως προς τη χρήση αναπνευστήρα ήταν 23,6 επεισόδια ανά 1.000 ημέρες μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής και 34,9 επεισόδια ανά 1.000 ημέρες μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής σε κίνδυνο. Στους ασθενείς με VAP παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα σηπτικής καταπληξίας και νεφρικής ανεπάρκειας, προηγηθέντων χειρουργείων στο θώρακα, τραχειοτομής και επαναδιασωλήνωσης συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν εκδήλωσαν VAP. Όσον αφορά τη θεραπεία, η ύπτια θέση, η εντερική διατροφή και η προηγούμενη λήψη αντιμικροβιακών φάνηκαν να έχουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την εκδήλωση VAP. Το 88,2% των λοιμώξεων οφείλονταν σε Gram-αρνητικά παθογόνα, με επικρατέστερο το Acinetobacter spp (39,3%), ακολουθούμενο από τα Pseudomonas spp (24,1%). Για τα τρία συνηθέστερα είδη παθογόνων που απομονώθηκαν και όσον αφορά τις αντοχές τους στα αντιμικροβιακά, το 47% των A.baumannii ήταν ανθεκτικά στις καρβαπενέμες, το 31,5% των P.aeruginosa ήταν ανθεκτικά στην πιπερακιλλίνη και το 62,5% των Kl.pneumoniae ήταν ανθεκτικά στην κεφτριαξόνη και κεφταζιδίμη. Η λοίμωξη δεν σχετίστηκε με αύξηση της θνητότητας. Η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ μετά τη λοίμωξη ήταν 12 ημέρες (για τους ασθενείς με VAP) ενώ η διάμεση τιμή της συνολικής διάρκειας παραμονής στη ΜΕΘ για τους ασθενείς που δεν εκδήλωσαν λοίμωξη ήταν 8 ημέρες. Συμπεράσματα: Στο σύστημα του NNIS των Η.Π.Α. χρησιμοποιούνται πρωτόκολλα επιτήρησης με βάση το τμήμα (unit-based) και η διαστρωμάτωση των αποτελεσμάτων γίνεται ως προς 12 υποειδικότητες ΜΕΘ. Στην Ελλάδα υπάρχει ανάγκη για διαστρωμάτωση της επίπτωσης των νοσοκομειακών λοιμώξεων με βάση χαρακτηριστικά των ασθενών και επιτήρηση με πρωτόκολλα βασισμένα στον ασθενή (patient-based), όπως αυτό που σχεδιάστηκε για την παρούσα μελέτη. Η χρήση τέτοιου τύπου πρωτοκόλλων είναι πιο χρονοβόρα και περίπλοκη και απαιτεί από πλευράς νοσοκομείων ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό με αποκλειστική ενασχόληση στον τομέα του ελέγχου των λοιμώξεων.
Φυσική περιγραφή 142 σ : πιν. ; 30 εκ.
Γλώσσα Ελληνικά
Θέμα Nosocomial infections
Surveillance
Urogenital system
Επιτήρηση
Νοσοκομειακές λοιμώξεις
Ημερομηνία έκδοσης 2011-11-16
Συλλογή   Σχολή/Τμήμα--Σχολή Επιστημών Υγείας--Τμήμα Ιατρικής--Διδακτορικές διατριβές
  Τύπος Εργασίας--Διδακτορικές διατριβές
Εμφανίσεις 892

Ψηφιακά τεκμήρια
No preview available

Προβολή Εγγράφου
Εμφανίσεις : 217