Your browser does not support JavaScript!

Αρχική    Μηχανισμοί καταστροφής ηπατοκυττάρων στις χρόνιες ηπατοπάθειες  

Αποτελέσματα - Λεπτομέρειες

Προσθήκη στο καλάθι
[Προσθήκη στο καλάθι]
Κωδικός Πόρου uch.med.phd//2002papakyriakou
Τίτλος Μηχανισμοί καταστροφής ηπατοκυττάρων στις χρόνιες ηπατοπάθειες
Συγγραφέας Παπακυριάκου, Παναγιώτης Κ
Περίληψη Σκοπός της έρευνας ήταν η μελέτη δύο από τους τρείς κυριώτερους πιθανούς μηχανισμούς καταστροφής των ηπατοκυττάρων και των άλλων κυττάρων του ήπατος στις χρόνιες ηπατοπάθειες, δηλαδή της απόπτωσης και της παραγωγής μεταλλοπρωτεασών. Α)Για την ανίχνευση των αποπτωτικών κυττάρων εφαρμόστηκε η in situ σήμανση του κατακερματισμένου DNA (TUNEL). Ομοίως μελετήθηκαν πρωτείνες που σχετίζονται με την απόπτωση. Η έκφραση των πρωτεϊνών mdm-2, p21/waf1, και bcl-2 μελετήθηκε με την ανοσοιστοχημική μέθοδο της αλκαλικής φωσφατάσης-αντιαλκαλικής φωσφατάσης (APAAP) ενώ η έκφραση της πρωτείνης p53 μελετήθηκε με τη μέθοδο της αλκαλικής φωσφατάσης . Η ανοσοιστοχημική μελέτη περιελάμβανε 67 συνολικά περιπτώσεις εκ των οποίων οι 7 ήταν χρόνιες ήπιες ηπατίτιδες, 23 χρόνιες βαρείες ηπατίτιδες, 8 κιρρώσεις (HBV, HCV), 12 πρωτοπαθείς χολικές κιρρώσεις, 12 μη αλκοολικές στεατοηπατίτιδες και 5 αντιδραστικές ηπατίτιδες. Από τα αποτελέσματα φάνηκε μεγάλος αριθμός αποπτωτικών κυττάρων κυρίως σε περιοχές περιπυλαίας ηπατίτιδας και εντός των ηπατικών λοβίων όπως και σε όλες τις περιπτώσεις πρώιμης και όψιμης πρωτοπαθούς χολικής κίρρωσης, τόσο στα κύτταρα του επιθηλίου των χοληφόρων όσο και στα ηπατοκύτταρα γύρω από τα πυλαία διαστήματα. Η αυξημένη έκφραση του p53 σε χρονία βαρεία ηπατίτιδα και σε κίρρωση σε σχέση με τις άλλες νοσολογικές οντότητες, ως επίσης και η μεγάλη έκφραση του Waf1 σε σχέση με το p53 συνηγορούν είτε υπέρ ενεργοποίησης του p53 σε παθήσεις του ήπατος με σοβαρού βαθμού βλάβες των ηπατοκυττάρων είτε υπέρ ύπαρξης p53-ανεξάρτητης ρύθμισης της πρωτείνης waf1.Στην πρωτοπαθή χολική κίρρωση, διαπιστώθηκε μείωση της έκφρασης του bcl-2 στα χοληφόρα τόσον στα πρώιμα όσον και στα όψιμα στάδια της νόσου, γεγονός με πιθανή παθογενετική σημασία. Β)Έγινε ακόμα μελέτη των μεταλλοπρωτεασών MMP-1, MMP-2, MMP-3,MMP-9 με την μέθοδο ELISA , και των MMP-2, MMP-9 με μέθοδο ζυμογραφίας για την παρουσία των μεταλλοπρωτεασών αυτών στον ορό. Στη χρονία ηπατίτιδα τα επίπεδα των ΜΜΡ-1, ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 είναι σημαντικώς μειωμένα και δεν επηρεάζονται από θεραπείαν με ιντερφερόνη. Αυτό πιθανόν οδηγεί σε αύξηση του συνδετικού ιστού στον χώρο του Disse με συνακόλουθο βλάβη των ηπατοκυττάρων. Η ΜΜΡ-3 δεν επηρεάζεται στη χρόνια ηπατίτιδα. Στην πρωτοπαθή χολική κίρρωση η ΜΜΡ-1 και ΜΜΡ-3 είναι φυσιολογικές, ενώ υπάρχει μεγάλη μείωση της ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 τόσον στα πρώιμα όσον και στα όψιμα στάδια της νόσου. Το γεγονός αυτό μπορεί να έχει παθογενετική σημασία.
Ημερομηνία έκδοσης 2002-05-01
Ημερομηνία διάθεσης 2003-02-19
Συλλογή   Σχολή/Τμήμα--Σχολή Επιστημών Υγείας--Τμήμα Ιατρικής--Διδακτορικές διατριβές
  Τύπος Εργασίας--Διδακτορικές διατριβές
Εμφανίσεις 40

Ψηφιακά τεκμήρια
No preview available

Προβολή Εγγράφου
Εμφανίσεις : 4