Your browser does not support JavaScript!

Αρχική    Κρίτων : το ζήτημα της πολιτικής υπακοής - ανυπακοής  

Αποτελέσματα - Λεπτομέρειες

Προσθήκη στο καλάθι
[Προσθήκη στο καλάθι]
Κωδικός Πόρου 000377850
Τίτλος Κρίτων : το ζήτημα της πολιτικής υπακοής - ανυπακοής
Συγγραφέας Μπελικαίδη, Έλενα
Σύμβουλος διατριβής Χ. Μπάλλα
Μέλος κριτικής επιτροπής Κ. Σεργέντης
Μέλος κριτικής επιτροπής Κ. Κουκουζέλης
Περίληψη Στο πρώτο κεφάλαιο για να μπορέσουμε να εξετάσουμε τα επιχειρήματα του διαλόγου αλλά και τα αντεπιχειρήματα που θα προβληθούν, θα αναλυθούν οι πεποιθήσεις του Σωκράτη όπως αυτές παρουσιάζονται μέσα στους διαλόγους του Πλάτωνα Γοργίας, Ευθύφρων και Πολιτεία.19 Θα τονιστεί η ενασχόληση του Σωκράτη με τα ηθικά ζητήματα, θα αναλυθεί η άποψή του ότι ο λόγος είναι κριτής της αλήθειας και θα παρουσιαστεί η καινοτομία του όσον αφορά το θέμα του αγαθού θεού με βάση αποσπάσματα από τους Πλατωνικούς διαλόγους. Επίσης θα υποστηριχθεί πως η καταδίκη του ήταν νόμιμη αλλά όχι ηθική. Τα θέματα που αναλύονται σε αυτό το κεφάλαιο είναι σημαντικά για να υποστηριχθεί στο τέταρτο κεφάλαιο πως ο Σωκράτης με κριτήριο το λόγο θεμελίωσε την αυτονομία της ηθικής, διαχωρίζοντας το αγαθό από το θέλημα του θεού. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζονται τέσσερα κεντρικά επιχειρήματα του Κρίτωνα υπέρ της πολιτικής υπακοής και επιχειρείται η ανάδειξη των λογικών κενών αυτών των επιχειρημάτων. Στη συνέχεια υποστηρίζεται πως τα περισσότερα από τα επιχειρήματα του διαλόγου υπέρ της υπακοής στο νόμο τα οποία εκτίθενται έντεχνα μέσα από την προσωποποίηση των Νόμων της πόλης, μπορούν να αμφισβητηθούν εξ αιτίας των λογικών κενών τους και έπειτα να αναιρεθούν με πιο ισχυρά επιχειρήματα υπέρ της πολιτικής ανυπακοής στο νόμο. Ο Σωκράτης θα μπορούσε και να αιτιολογήσει με πειστικά και έγκυρα επιχειρήματα από τις ίδιες προκείμενες μια απόφαση υπέρ της ανυπακοής στο νόμο. Θα τεθούν δύο ερωτήματα τα οποία είναι τα εξής: Πρώτον, εάν τα επιχειρήματα του Κρίτωνα επιβάλλουν υπακοή σε κάθε νόμο δίκαιο ή άδικο και δεύτερον αν οι Νόμοι με τα επιχειρήματα που προβάλλουν στο διάλογο αφήνουν χώρο για δικαιολογημένη πολιτική ανυπακοή ενός πολίτη στις άδικες και παράλογες επιταγές του κράτους. Υποστηρίζεται πως ο Σωκράτης με την άρνησή του να αποδράσει, δεν υποστηρίζει υπακοή σε κάθε νόμο δίκαιο ή άδικο. Αντίθετα, από τα επιχειρήματα προκύπτει το συμπέρασμα πως ένας πολίτης οφείλει να υπακούει μόνο σε εκείνους τους νόμους που ύστερα από λογική κρίση του φαίνονται ηθικά δίκαιοι και νόμιμοι και όχι σε κάθε νόμο που επιβάλλει η πόλη. Στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζονται δύο γνωστές περιπτώσεις από την Απολογία στις οποίες ο Σωκράτης αρνήθηκε να υπακούσει σε νόμους και έδειξε πολιτική ανυπακοή προβάλλοντας τα κατάλληλα επιχειρήματα τα οποία πηγάζουν από τις πεποιθήσεις του. Τα παραδείγματα αυτά ενισχύουν ακόμα περισσότερο την άποψη πως πίσω από την προσωποποίηση των Νόμων δεν βρίσκεται ο Σωκράτης και πως στον Κρίτωνα ο Σωκράτης και οι Νόμοι είναι αντίπαλοι και στο ύφος και στην ουσία. Εκτιμώντας ότι οι Νόμοι είναι ρήτορες που υπερασπίζουν την απόλυτη αρχή των νόμων, ενώ ο Σωκράτης υπερασπίζει διαλεκτικά την αξίωση του ατόμου να εξασκήσει και να ακολουθήσει το δικό του λόγο με σεβασμό στη δικαιοσύνη. Έπειτα από την ανάλυση και την εξέταση των συνθηκών υπό τις οποίες ο Σωκράτης αρνήθηκε να υπακούσει στο νόμο στην Απολογία και των συνθηκών υπό τις οποίες σεβάστηκε το νόμο στον Κρίτωνα, θα υποστηριχθεί πως δεν υπάρχει αντίφαση στα δύο έργα και πως αυτή η άποψη ισχυροποιεί τη θέση που θα ακολουθεί στην εργασία αυτή, ότι δηλαδή ο Σωκράτης είναι ένας ανεξάρτητος και αυτόνομος ηθικός εκπρόσωπος ο οποίος υπακούει μόνο στους λογικούς του συλλογισμούς με σεβασμό στη δικαιοσύνη. Στο τέταρτο κεφάλαιο θα μας απασχολήσει το ερώτημα: «Πού υπάκουσε τελικά ο Σωκράτης;». Θα επισημανθούν οι θέσεις των μελετητών και θα παρουσιαστούν επιχειρήματα υπέρ της θέσης που υποστηρίζεται. Υποστηρίζεται πως ο Σωκράτης σέβεται τον νόμο αλλά δεν υπακούει σε αυτόν. 4εν το πράττει διότι προκαλεί ο ίδιος τον θάνατό του απογοητευμένος από τη στάση των Αθηναίων και επιλέγει να αποσυρθεί. 4ιότι είναι ένας ριζοσπαστικά ανεξάρτητος ηθικός εκπρόσωπος και οι ηθικές του επιλογές στηρίζονται μόνο στους δικούς του λογικούς συλλογισμούς με σεβασμό στη δικαιοσύνη. Είτε έδειχνε υπακοή στο νόμο είτε ανυπακοή, θα κατέληγε να πράξει αυτό που ο λόγος του θεωρούσε πιο δίκαιο και ανώτερο.
Φυσική περιγραφή 73 σ. ; 30 εκ.
Γλώσσα Ελληνικά
Ημερομηνία έκδοσης 2012
Συλλογή   Σχολή/Τμήμα--Φιλοσοφική Σχολή--Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών--Μεταπτυχιακές εργασίες ειδίκευσης
  Τύπος Εργασίας--Μεταπτυχιακές εργασίες ειδίκευσης
Εμφανίσεις 505

Ψηφιακά τεκμήρια
No preview available

Προβολή Εγγράφου
Εμφανίσεις : 267